KARAR VEREMİYORUM.

Karar Veremiyorum: Kararsızlık Neden Olur ve Netlik Nasıl Oluşur?

“Karar veremiyorum” cümlesi birçok kişinin hayatında en az bir kez söylediği bir cümledir.

Peki kararsızlık gerçekten seçenek fazlalığından mı doğar, yoksa içeride fark edilmeyen bir çatışmadan mı?

“Karar veremiyorum.”

Bu cümleyi kuran birçok kişi aslında seçenek azlığından değil, içsel karmaşadan yorulmuştur.

Genellikle sorun bilgi eksikliği değildir.

Hatta çoğu zaman kişi ne istediğini az çok bilir.

Peki o halde kararsızlık neden olur?

Kararsızlık Neden Olur?

Kararsızlık çoğu zaman seçenek fazlalığından değil, içsel çelişkiden doğar.

Bir yanımız güven ister.

Bir yanımız özgürlük.

Bir yanımız ait olmak ister.

Bir yanımız kendi yolunu çizmek.

Bu noktada yaşanan şey basit bir kararsızlık değil, değerler arasında bir gerilimdir.

Kişi iki “doğru” arasında kalır.

Ve her iki taraf da mantıklıdır.

Bu nedenle “karar veremiyorum” diyen biri çoğu zaman zayıf değildir.

Aksine, içsel olarak birden fazla ihtimali görebildiği için duruyordur.

Asıl zor olan nedir?

Karar verme psikolojisine baktığımızda, zor olan şey çoğu zaman seçmek değil, vazgeçmektir.

Çünkü her seçim, bazı ihtimallerle vedalaşmayı gerektirir.

Bir yolu seçtiğinizde, diğerini bırakmış olursunuz.

Bir kimliği güçlendirdiğinizde, başka bir ihtimali geride bırakırsınız.

Netlik bu yüzden bazen ertelenir.

Kişi karar veremediği için değil, seçimin sonuçlarıyla yüzleşmeye hazır olmadığı için bekler.

Ne oluyor da netleşemiyorum?

“Neden netleşemiyorum?” sorusu genellikle dış dünyaya yöneltilir.

Daha fazla bilgi, daha fazla analiz, daha fazla görüş…

Oysa netlik çoğu zaman dışarıdan değil, içeriden oluşur.

Netleşememe hali çoğu zaman şunu işaret eder:

İçeride birden fazla değer aynı anda önemlidir.

Örneğin:

* Başarı mı huzur mu?

* Güven mi özgürlük mü?

* Aidiyet mi bireysellik mi?

Bu sorular cevaplanmadan yapılan her analiz yüzeyde kalır.

Netlik nasıl oluşur?

Netlik zorlanarak gelmez.

Seçenekleri artırarak da gelmez.

Netlik, içsel parçalar birbiriyle temas ettiğinde oluşur.

Kişi kendi değerlerini fark ettiğinde,

hangi sesin gerçekten kendisine ait olduğunu ayırt edebildiğinde,

karar doğal bir şekilde netleşmeye başlar.

Bu süreç çoğu zaman hızla değil, durarak ilerler.

Bazen karar vermeden önce yapılması gereken tek şey,

kendine alan açmaktır.

“Karar veremiyorum” diyen birçok kişi aslında ne istediğini hiç bilmiyor değildir.

Çoğu zaman kişi iki farklı değeri aynı anda korumaya çalışıyordur.

Güven ve özgürlük, başarı ve huzur, aidiyet ve bireysellik gibi. Bu çatışma görüldüğünde,

netlik zorlanarak değil, kendiliğinden belirir.

Eğer sık sık “karar veremiyorum” diyorsanız, belki de mesele seçenekler değil içsel hizalanmadır.

Bu tür karar eşiklerinde netliğin ortaya çıkabileceği koçluk çalışma alanı mümkündür.

Binay Bayram, PCC