MINDFUL İLETİŞİM- ASIL MESAJ NEREDE GİZLİ?

Bir koçluk görüşmesinde, koçluk alan sessizleştiğinde hep aynı metafor gözümde belirir:

Bir ormanın içindeki ince patika.

Konuşmanın gürültüsü azaldıkça, patikanın nereye çıktığını daha net görürüz.

Geçen hafta tam da böyle bir an yaşandı.

“Aslında söylemek istediğim… tam olarak bu değil.” dedi danışanım.

Sözcükler havada asılı kaldı; sanki bir yaprak daha yere düşecek ama nefes tutulmuş bekliyordu.

Ben de sadece şu soruyu yönelttim:

“Peki o zaman… söylemek istemediğin şey ne?”

Bu soru, ormanın kapısına yeni bir tokmak eklemek gibiydi.

Ve o an, danışanın yüzünde bir şey değişti.

İfade bulanık bir yerden, berrak bir kaynağa doğru akmaya başladı.

Hikâyemiz Neden Burada Başlıyor?

Çünkü mindful iletişim, çoğu zaman büyük cümlelerle değil, mikro farkındalık anlarıyla ortaya çıkar.

• Sesin titrediğini fark ettiğin an,

• Nefesin hızlandığını duyduğun an,

• Karşındaki kişinin gözünde bir gölge belirdiğini sezdiğin an…

İşte bütün iletişimin yönünü değiştiren şey tam olarak burasıdır:

Görmek için durmak. Duymak için sessizleşmek.

İletişim, çoğu insanın düşündüğü gibi bir “yol” değil.

Bana göre daha çok bir orman.

• Her insan bir ağaç…

• Her duygu bir dal…

• Her ihtiyaç bir kök…

• Her kelime yürüdüğün bir yol gibi.

Ve biz çoğu zaman bu ormanda koşarak ilerliyoruz.

Koştukça da, ayağımızın altındaki yaprakları ezdiğimizi fark etmiyoruz.

İşte mindful iletişim,

koşmayı bırakıp ormanın sesini duyma sanatıdır.

Bir An Durduğumuzda Ne Olur?

Durmak, karşımızdakini olduğu gibi görmemizi sağlar.

Ama asıl ilginç olan şudur:

Durmak, kendi içimizdeki yansımayı da görünür kılar.

Koçlukta “yansıtma” tekniği tam da bu yüzden büyülüdür.

Karşımızdakinin cümlesini ona ayna gibi gösteririz,

ama bu aynanın içine kendi varlığımızı dahil etmeden.

Sıklıkla duyduğumuz;

“Kimsenin beni anlamadığını düşünüyorum.”

“Anlaşılmadığını hissettiğini söylerken sesin biraz daha kısılıyor gibi. Burdan ne anlamalıyım ?”

Bu cümle, farkındalığın kapısını açtı.

Çünkü kendi ses tonunu ilk kez duydu.

Kendi iç ormanında ilk kez bir dalın kırıldığını fark eder gibi…

Peki Mindful İletişim Bize Neyi Hatırlatır?

• İnsanlar söylediklerimizin kelimesini değil, hissettirdiğimiz iklimi hatırlar.

• Sessizlik bazen en güçlü cevaptır.

• Basit bir “şu an sende ne oluyor?” sorusu, bir insanın tüm dünyasını değiştirebilir.

• Ve iletişim, aslında bir performans değil; bir birlikte var olma alanıdır.

  
  

Bir dahaki iletişim anında, hemen cevap vermek yerine bir nefeslik dursan,

Belki o iki saniyede fark edeceksin ki:

Karşındaki insanın söylediği şey,

sadece bir cümle değil…

Arkasında bir orman saklı.

Ve sen…

O ormanın en derin kısmına yürümeye davetlisin.

Binay Bayram