Blog

Bazen bir konuşmanın en değerli kısmı, hiç konuşmadığımız anıdır. Mindful iletişim çoğu kişinin sandığı gibi “daha doğru cümleler kurmak” değildir. Bazen hiçbir şey söylememek, kelimelerin yapamadığını yapar: zihni yumuşatır, duyguyu rahatlatır, iletişimi iyileştirir. Bunu en iyi anlatan küçük bir anı vardır zihnimde: Bir gün küçük bir parkta otururken, yan bankta oturan iki kişinin konuşmasını fark etmiştim. Biri heyecanla anlatıyor, diğeri sadece dinliyordu. Sorular yoktu,

Konuşuyoruz ama duymuyoruz. Bazen bir cümle duyarız… Basit, sıradan bir cümle. Ama içimizde bambaşka bir yankı bırakır. Sanki o anda karşımızdakini değil, kendi yorgun zihnimizi dinliyor gibiyiz. Gün boyu yaşadıklarımız, bitmeyen koşuşturma, sürekli tetikte olma hâli zihnimizi savunmada tutar. Stres altındaki zihin, karşısındaki kişiyi artık “yakınım” değil, “tehdit” gibi algılar. Bu yüzden bazen en yakınlarımızla bile konuşamaz, anlaşamayız. Cümlelerin arasında duvarlar örül

Bireyler ne kadar yetkin ve yetenekli olursa olsun, kendilerini ve çevresini etkili bir şekilde yönetmedikçe, insanları etkilemedikçe ve...